1965–1974 Van dorpskorps naar topniveau
Majorettes en tamboerkorps in optocht door de straten van Hardenberg. (1973)
De periode van 1965 tot 1974 was voor De Harmonie een tijd van groei, vernieuwing en bijzondere successen. Het korps was overal in Wolvega zichtbaar: bij feestweken, sportevenementen, wandeltochten, jubilea, koninklijke gebeurtenissen en serenades. Wie in die jaren in Wolvega woonde, kon bijna niet om De Harmonie heen.
Een vereniging van families
In 1965 vierde De Harmonie haar 70-jarig bestaan. Tijdens de feestelijkheden werd nog eens duidelijk hoe sterk de vereniging verankerd was in de gemeenschap. Hele families maakten muziek bij De Harmonie. De namen Van Veen, Kouwenhoven, Bruinenberg, Scheenstra en Post kwamen generatie na generatie terug. Muziek maken was vaak letterlijk iets wat van vader op zoon – en steeds vaker ook op dochter – werd doorgegeven.
Dat beeld werd prachtig samengevat in een foto van drie generaties Kouwenhoven: grootvader Berend, zoon Eef en kleindochter Wiesje. Een mooier bewijs van de verbondenheid binnen de vereniging was nauwelijks denkbaar.
Overal waar iets te vieren viel
De Harmonie was in deze jaren een vast onderdeel van het openbare leven. Bij de geboorte van prins Alexander, de opening van sporthallen, dorpshuizen en speeltuinen, de feestweken in Wolvega en Oosterwolde, de intocht van Sinterklaas en talloze jubilea stonden de muzikanten paraat. Zelfs de terugkeer van een Duits toernee makend mannenkoor werd muzikaal begeleid vanaf het station.
Ook de ouderen werden niet vergeten. Jaarlijks werden de “oudjes” van Wolvega muzikaal ingehaald na hun uitstapjes en werden concerten gegeven in Nieuw-Lindenoord, Huize Lycklama en andere verzorgingshuizen. Dat soort optredens leverde misschien geen prijzen op, maar betekende veel voor de inwoners.
De komst van de majorettes
De majorettes onder leiding van Alida de Boer, voor het eerst Tamboer-Maître.
Een belangrijke verandering kwam in 1970. Het bestuur besloot een majorettengroep op te richten. Veertien meisjes meldden zich direct aan en al snel verschenen zij samen met het korps en het tamboerkorps op straat.
Hun eerste optreden maakte indruk. In witte jurkjes met gele versieringen, witte laarzen en kepi’s met pluimen vormden zij een opvallende verschijning. De Harmonie kreeg daarmee letterlijk een nieuw gezicht.
Vanaf dat moment vormden korps, drumband en majorettes steeds vaker één geheel. Bij optochten, wandeltochten en concoursen waren zij samen een vertrouwde verschijning.
Het 75-jarig jubileum
Het absolute hoogtepunt van deze periode was zonder twijfel het 75-jarig jubileum in 1970. Wolvega leefde mee met de voorbereidingen en de bevolking droeg gul bij aan de plannen voor nieuwe uniformen en instrumenten.
Tijdens de receptie werd op spectaculaire wijze bekendgemaakt hoeveel geld er was ingezameld. Een lange rol papier werd uitgerold waarop alle bedragen stonden vermeld. Uiteindelijk bleek een indrukwekkend bedrag van ƒ 8.313,35 bijeen te zijn gebracht. Een prachtig bewijs van de waardering die De Harmonie in Wolvega genoot.
De jubileumavond in het Asta-theater groeide uit tot een groot succes. Het korps, het jeugdkorps, het tamboerkorps en de majorettes verzorgden een gevarieerd programma. Vooral de show van de majorettes, compleet met serpentines door de zaal, maakte veel indruk. Meer dan 350 bezoekers genoten van een avond die nog jarenlang werd besproken.
Tijdens het jubileum werden ook verschillende trouwe leden onderscheiden. Namen als Piet van Veen, Sibbel van Veen, Aaldert Bruinenberg, Jan Scheenstra en Ebe Post waren toen al tientallen jaren verbonden aan de vereniging. Hun inzet vormde de basis waarop nieuwe generaties verder konden bouwen.
Muziekstad Wolvega
Waar De Harmonie vroeger vooral deelnam aan concoursen, werd Wolvega in deze jaren zelf een belangrijk centrum voor de blaasmuziek.
In 1971 organiseerde de vereniging een groot nationaal muziekconcours. Muziekkorpsen uit het hele land kwamen naar Wolvega. Burgemeester Boelens sprak zelfs van een echte “Muziekstad”. Voor de organisatie betekende het veel werk achter de schermen, maar het leverde ook veel waardering op.
Drie jaar later werd opnieuw een groot concours georganiseerd. Inmiddels stond De Harmonie bekend als een vereniging die dergelijke evenementen uitstekend kon organiseren.
Naar de top
Naast alle festiviteiten werd er vooral hard gewerkt aan de muziek. Onder leiding van dirigent Cor Nijdam boekte het korps grote successen.
In 1968 werd al een eerste prijs behaald in Sneek. Daarna volgden nieuwe successen in Stadskanaal, Groningen en Malden. Het hoogtepunt kwam in 1973, toen De Harmonie in de Ere-afdeling maar liefst 310 punten behaalde – een resultaat dat in de geschiedenis van de vereniging niet eerder was bereikt.
De kroon op het werk volgde in 1974. Tijdens het Nationaal Federatief Muziekconcours in Wolvega promoveerde De Harmonie naar de Vaandelafdeling, de hoogste afdeling die destijds bereikt kon worden. Voor dirigent Cor Nijdam en zijn muzikanten betekende dit de beloning voor jaren van hard werken.
Mooie en verdrietige momenten
Zoals in iedere vereniging lagen vreugde en verdriet soms dicht bij elkaar.
In 1973 bracht De Harmonie een serenade aan de familie Jonkers bij de geboorte van hun tiende kind: eindelijk een zoon, na negen dochters. De kroniekschrijver kon het niet laten erbij te vermelden: “De aanhouder wint.”
Maar er waren ook moeilijke momenten. De vereniging nam afscheid van trouwe leden zoals Berend Kouwenhoven en later Sibbel van Veen. Beide mannen hadden tientallen jaren een belangrijke rol gespeeld binnen De Harmonie. Hun overlijden maakte diepe indruk op de vereniging.
Een bijzonder ontroerend moment vond plaats in 1973. Kort voor zijn overlijden wilde bestuurslid en muzikant G. Welling de Harmonie nog één keer zien en horen. Het korps, de drumband en de majorettes kwamen naar zijn woning, waar hij voor de deur zat te luisteren. Voor velen die erbij waren, was het een gebeurtenis die ze nooit meer zouden vergeten.
Een gouden tijd
De prijsuitreiking ín het stadion te Deventer. Geheel links de drumband van de Harmonie.
Aan het einde van 1974 stond De Harmonie er sterker voor dan ooit. De vereniging beschikte over een bloeiend korps, een succesvolle drumband, enthousiaste majorettes en een groeiende jeugdopleiding. De concoursresultaten waren uitstekend en de band met de bevolking was hechter dan ooit.
Wat begon als een muziekvereniging uit Wolvega was uitgegroeid tot een vereniging die ook ver buiten de gemeentegrenzen naam had gemaakt. De promotie naar de Vaandelafdeling vormde daarvan het mooiste bewijs. De Harmonie had haar plaats aan de top bereikt — en Wolvega was daar zichtbaar trots op. 🎺🎶