1985–1994 | De toekomst krijgt een nieuwe klank

Halverwege de jaren tachtig stond De Harmonie op een belangrijk kruispunt. De vereniging had een rijke geschiedenis achter zich, maar de tijd veranderde. De drumband en de majorettes verdwenen, dirigenten wisselden en de samenstelling van het orkest veranderde. Toch was dit geen periode van achteruitgang. Integendeel. Achter de schermen werden keuzes gemaakt die de toekomst van De Harmonie voor tientallen jaren zouden bepalen.

Van deze periode zijn weinig foto’s terug te vinden. Misschien wel omdat de vereniging druk aan het veranderen was, zoals je in onderstaand verhaal kunt lezen.

Durven vernieuwen

In 1986 viel een moeilijk besluit. Door een teruglopend aantal leden werd afscheid genomen van de drumband en de majorettes. Dat was voor velen even slikken. Jarenlang hadden zij het gezicht van De Harmonie gevormd tijdens optochten en festiviteiten.

Maar juist doordat er keuzes werden gemaakt, ontstond ruimte om opnieuw te investeren in waar de toekomst lag: het orkest en de jeugdopleiding. Bij straatoptredens werd regelmatig samengewerkt met bevriende verenigingen uit Makkinga, Appelscha en Noordwolde. Dat liet zien dat muziekverenigingen elkaar ook buiten de eigen gemeente wisten te vinden.

Een nieuw geluid

Misschien wel de belangrijkste ontwikkeling uit deze periode speelde zich niet af tijdens een concert.

De Harmonie was van oorsprong een fanfareorkest. Begin jaren negentig ontstond echter het plan om de vereniging geleidelijk om te vormen tot een harmonieorkest. Dat vroeg om een heel andere bezetting, met veel meer houtblazers zoals klarinetten, dwarsfluiten en saxofoons.

Het bestuur pakte dat voortvarend aan. Op basisscholen werden wervingsacties georganiseerd en de belangstelling bleek groot. Alleen al in 1992 meldden zich 38 nieuwe leerlingen aan. Er werden extra klarinetten aangeschaft en in de kroniek klinkt voorzichtig optimisme door: misschien zou de overgang naar een harmonieorkest zelfs al vóór het honderdjarig bestaan kunnen worden voltooid.

Het bleek een beslissing van onschatbare waarde. Niet alleen veranderde de klank van het orkest, maar ook de toekomst van de vereniging kreeg een stevig fundament.

De jeugd als fundament

De groei van de jeugd was indrukwekkend. Kinderen begonnen met Algemene Muzikale Vorming, stroomden door naar het jeugdorkest en vonden uiteindelijk hun plaats in het grote orkest.

Daardoor ontstond iets bijzonders. Tijdens concerten zaten ervaren muzikanten en jeugdleden steeds vaker naast elkaar. Sommigen speelden nog maar enkele maanden op hun instrument, maar mochten toch al meedoen tijdens uitvoeringen. Voor ouders, dirigenten en oudere leden was dat misschien wel het mooiste bewijs dat de toekomst verzekerd was.

Die ontwikkeling werd ieder jaar zichtbaarder. Uiteindelijk stonden tijdens een familiedag zelfs 160 muzikanten samen op het podium om Fiësta uit te voeren. Van de jongste AMV-leerlingen tot de meest ervaren muzikanten: iedereen speelde mee. Dat was veel meer dan een concert; het was een blik op de toekomst van De Harmonie.

Muziek verbindt

Hoewel er hard werd gewerkt, bleef De Harmonie vooral een vereniging waar plezier centraal stond.

De jaarlijkse familiedagen groeiden uit tot een geliefde traditie. Overdag werd gerepeteerd, gespeeld en gelachen, waarna jong en oud gezamenlijk optraden. Ook de carnavalsmiddag werd legendarisch. De Boerenkapel zorgde voor de muziek, er werd een playbackshow gehouden, de polonaise trok door de zaal en vrijwel iedereen verscheen verkleed. Volgens de kroniekschrijver verdiende eigenlijk iedere deelnemer een prijs.

Zelfs tijdens de jaarlijkse uitvoering bleef de humor aanwezig. Toen de traditionele verloting werd vervangen door bingo, merkte de kroniekschrijver droogjes op dat opvallend veel prijzen uiteindelijk bij leden van De Harmonie zelf terechtkwamen.

Muziek van deze tijd

Ook muzikaal veranderde er veel.

Onder leiding van Aaldert Pruntel en later Wim van Dorland kreeg het orkest een steeds moderner repertoire. Naast marsen klonken werken als Oregon, La Storia, The Phantom of the Opera, Leningrad, Heal the World en The A-Team. De nieuwe bezetting met steeds meer houtblazers gaf het orkest een rijkere en veelzijdigere klank.

Het publiek wist die ontwikkeling te waarderen. Concerten trokken steeds meer bezoekers en eindigden regelmatig met een staande ovatie.

Mooie verhalen

Zoals altijd leverde het verenigingsleven ook verhalen op die nog lang werden verteld.

Bij een concert op de ijsbaan van Oldeholtpade vroor het vier graden. Sommige ventielen vroren zo vast dat instrumenten tussendoor moesten worden opgewarmd in de snacktent voordat er weer verder gespeeld kon worden. Vooral de basspelers zullen zich dat optreden nog goed herinnerd hebben.

Tijdens de braderie speelde het jeugdorkest onverstoorbaar verder terwijl naast het podium het elastiekspringen volop de aandacht trok. En ondertussen werden honderden koeken verkocht om de kas van de vereniging te versterken.

Achter de schermen gebeurde minstens zoveel. Sinaasappelacties, koekenverkoop, lijstcollectes en talloze vrijwilligersuren maakten het mogelijk om nieuwe instrumenten aan te schaffen en de jeugd op te leiden. Zonder die inzet was de omschakeling naar een harmonieorkest nooit gelukt.

Klaar voor een nieuw hoofdstuk

Aan het einde van 1994 stond De Harmonie er heel anders voor dan tien jaar eerder.

Er waren drie orkesten, een grote groep AMV-leerlingen, een bloeiende jeugdopleiding en een orkest dat zich had ontwikkeld van fanfare naar harmonie. Wat begon als een noodzakelijke vernieuwing, bleek achteraf één van de belangrijkste beslissingen uit de geschiedenis van de vereniging.

Terwijl achter de schermen de voorbereidingen voor het honderdjarig jubileum begonnen, was één ding duidelijk: De Harmonie had niet alleen een rijke geschiedenis opgebouwd, maar vooral een stevige basis gelegd voor de volgende eeuw.