2005–2014 | Grote concerten en uitdagingen
De jaren 2005 tot en met 2014 vormden voor De Harmonie een periode van grote muzikale ambities. Concerten werden steeds uitgebreider, bekende artiesten kwamen naar Wolvega en de vereniging werkte regelmatig samen met koren en andere orkesten. Ook de jeugdopleiding bleef volop in beweging.
Wim van Dorland met "zijn A-Orkest in 2007 op zijn laatste Gala-concert
Bestuurlijk werd het werk echter serieuzer. Door het verdwijnen van Muziekschool A7 kwam een groot deel van de verantwoordelijkheid voor de muzieklessen bij de vereniging terecht. Het bestuur moest daardoor steeds meer tijd besteden aan het op de rit krijgen van deze nieuwe taak. Uiteindelijk is dit goed gekomen en achteraf heeft De Harmonie in dit decenium toch weer een hele ontwikkeling doorgemaakt.
Een wisselingen van de wacht
In 2007 nam De Harmonie afscheid van dirigent Wim van Dorland. Veertien jaar lang had hij voor het orkest gestaan. Onder zijn leiding was de vereniging muzikaal gegroeid en waren de galaconcerten uitgegroeid tot een belangrijk onderdeel van het verenigingsleven.
Jan Wijenberg nam het dirigeerstokje over. Hij bracht zijn eigen ideeën en muzikale aanpak mee. Voor orkest en dirigent was het even zoeken naar de juiste samenwerking, maar geleidelijk ontstond een nieuwe muzikale periode.
Roelof Akkermans stopte in 2005 als voorzitter, om in 2008 weer terug te keren tot 2011. Daarna volgde een interimvoorzitterschap van Wallie Hemmes en Marja Kremer, Waarna Jan van Delft in 2012 in beeld kwam als definitieve voorzitter.
De gedrevenheid bleef groot. Er werd hard gewerkt aan concertprogramma’s, concoursen en bijzondere projecten. De lat lag hoog, al moest er tijdens de repetities soms nog wel even worden uitgezocht waar die lat precies was neergelegd 😉
Concert in Harmony
Galaconcert 2011 met Haystax
Het jaarlijkse galaconcert werd in deze jaren steeds professioneler aangepakt en kreeg de naam Concert in Harmony. Het vertrouwde Drafcentrum, later Victoria Park, bood ruimte aan grote producties met licht, geluid, presentatie en gastoptredens.
De Harmonie werkte onder andere samen met vocaal ensemble Collage, koor Our Choice, Di Gojim en de violisten Adriaan Stoet en Sarah Wijzenbeek. Ook bekende artiesten als Linda Wagenmakers, Laura Vlasblom, Pearl Jozefzoon en Charly Luske stonden samen met het orkest op het podium.
De concerten trokken een breed publiek. Klassieke muziek, filmmuziek, lichte muziek en zang wisselden elkaar af. De Harmonie liet zien dat een harmonieorkest veel meer kon zijn dan een korps dat alleen bij officiële gelegenheden een mars speelde.
De producties werden ieder jaar groter. Naast de muziek kregen ook de aankleding en presentatie steeds meer aandacht. Voor het publiek betekende dat een complete avond uit. Voor de organisatoren betekende het vooral dat er vóór de eerste noot al heel wat stoelen, kabels en programmaboekjes op hun plaats moesten staan.
De première van Keuren
Een bijzonder hoogtepunt was de wereldpremière van Keuren, een compositie van Carl Wittrock ter gelegenheid van Stellingwarf 700.
De Harmonie liet deze compositie speciaal maken voor Stellingwarf 700. De première (op het galaconcert 2009) verbond muziek aan de geschiedenis en identiteit van de streek.
In het bijgaande artikel is hier alles over te lezen
Muziek verbindt generaties
De jeugd bleef in deze periode onmisbaar. Via scholenacties maakten kinderen kennis met verschillende instrumenten. Daarna konden zij proeflessen volgen en doorgroeien naar een van de jeugdorkesten.
De Harmonie bood daarmee een duidelijke weg van de eerste voorzichtige noten naar het grote orkest. Ervaren muzikanten speelden naast jonge leden en gaven hun kennis door. Andersom brachten de jongeren nieuwe energie mee — en af en toe waarschijnlijk ook een tempo dat de oudere generatie niet direct had zien aankomen.
De jaarlijkse jeugddagen waren minstens zo belangrijk. Muziek werd gecombineerd met spel, uitstapjes en gezelligheid. Zo ontstonden vriendschappen en raakten jongeren niet alleen verbonden met hun instrument, maar vooral met de vereniging.
Verschillende jeugdleden behaalden hun muziekdiploma’s en stroomden door naar andere orkesten. Daarmee wierpen de investeringen in opleiding en begeleiding duidelijk hun vruchten af.
Samen op studieweekend
In de eerste jaren van deze periode trok De Harmonie regelmatig op studieweekend. Muzikanten repeteerden intensief, werkten in groepen aan het repertoire en hadden daarnaast volop tijd voor gezelligheid. Juist die combinatie maakte de weekenden waardevol.
De studieweekenden zorgden niet alleen voor muzikale vooruitgang, maar versterkten ook de onderlinge band. Later werden de volledige weekenden vaker vervangen door studiedagen. Daarmee verdween iets van het gezamenlijke avontuur, al bleef het doel hetzelfde: samen hard werken en als orkest sterker terugkomen.
Er zijn veel foto’s gemaakt waarvan er hier een aantal staan. Strekking: Veel repeteren en in de tussentijd, samen met elkaar gezelligheid en veel plezier met de nodige onzin 😂
Het einde van de muziekschool
Rond 2009 kwam Muziekschool A7 in grote problemen. De financiering veranderde en uiteindelijk dreigde de muziekschool te verdwijnen. Voor De Harmonie was vooral van belang dat de leerlingen muziekles konden blijven volgen.
Toen de muziekschool wegviel, kwam een groot deel van de verantwoordelijkheid bij de vereniging terecht. Het bestuur moest voortaan meedenken over docenten, lesroosters, tarieven, subsidies, examens en de communicatie met ouders. Muziekschool A7 verzorgde de bestaande lessen nog tot de zomervakantie van 2010. Daarna werd samen met docenten en de Friese Blaasacademie gezocht naar een nieuwe opleidingsvorm. Dat legde druk op het bestuur. De jeugdopleiding moest doorgaan, terwijl ook de gewone verenigingsactiviteiten en grote concerten georganiseerd moesten worden. De vereniging kreeg er feitelijk bijna een complete muziekschool bij — alleen zonder een nieuw gebouw en zonder extra uren in de week.
Creativiteit
Het verdwijnen van de muziekschool veranderde ook wat de prioriteit binnen het bestuur. De creativiteit verdween niet, maar kreeg minder ruimte. Eerst moesten de lessen doorgaan, de docenten worden geregeld en de leerlingen worden geplaatst. Pas daarna kon worden nagedacht over iets nieuws.
De kracht lag nu in de bestaande organisatie en deze sprong bij. Er werden nog steeds concerten, jeugddagen en uitstapjes georganiseerd Het bestuur was enorm druk met alles bijna bedrijfsmatig te regelen maar er waren draaiboeken, een projectteam, een jeugdcommissie etcetera die nu insprongen om de vereniging te laten blijven draaien zoals gewend en meer.
De Lendebloazers
Het dweilorkest gingen in deze jaren steeds meer optredens doen. In de zomermaanden bijna elk weekend. Ook voor de clubkas was dit een leuke ervaring. De Lendebloazers traden op tijdens braderieën, bloemencorso’s, festivals en dorpsfeesten en dat viel kennelijk goed in de smaak, gezien het groot aantal aanvragen dat de band kreeg voor optredens.
Hun muzikale inzet werd in 2012 beloond met een eerste prijs in de leutklasse tijdens een landelijk dweilorkestenfestival in Sneek. De prijs kwam totaal uit de lucht vallen want de Lendebloazers hadden eigenlijk niet in de gaten dat er gejureerd werd. Hoezo onbevangen ;-)
Deze periode doet denken aan “De Tjaarda jaren” Zoals eerder beschreven in deze artikelenreeks. Een groep Harmonieleden die veel op pad waren, plezier beleefden met muziek maken en hier heel veel tijd in staken.
Weekenden op Ameland
Bijzonder waren de studieweekenden van De Lendebloazers op Ameland in januari. Er zijn er drie geweest als we het goed hebben.
De Lendebloazers die er samen een weekend op uit trok , veel plezier beleefde en tegelijkertijd urenlang muziek maakte waarbij hard gewerkt werd. Er werd gerepeteerd, opgetreden maar ook veel samen beleefd.
De spreuk “What happens op Ameland, stays op Ameland” is daar geboren. De deelnemers keerden terug met een flinke basis aan nieuw repertoir voor het nieuwe seizoen en dat leidde tot mooie resultaten.
Samen muziek maken
Naast de grote concerten bleef De Harmonie ook samenwerken met andere verenigingen. Er waren gezamenlijke optredens met Brassband Euphonia, De Woudklank, schoolorkesten en verschillende koren.
Ook werden concerten gegeven bij verzorgingshuizen, op campings en tijdens evenementen in de omgeving. Deze optredens waren misschien minder spectaculair dan Concert in Harmony, maar brachten de vereniging dicht bij de inwoners van Weststellingwerf.
Bij verzorgingshuizen wist men bovendien precies wat men wilde horen: eerst echte harmoniemuziek en daarna repertoire waarbij meegezongen kon worden. Ook muzikale vernieuwing kent tenslotte grenzen.
Een vereniging met twee uitdagingen
Terugkijkend had De Harmonie in de jaren 2005 tot en met 2014 twee uitdagingen.
Voor het publiek was het een ambitieuze vereniging die grote concerten organiseerde, bekende artiesten begeleidde en bijzondere muzikale prestaties leverde. Galaconcerten, de première van Keuren en de successen van De Lendebloazers waren daarvan duidelijke voorbeelden.
Bestuurlijk werd de vereniging geconfronteerd met het verdwijnen van de muziekschool en een groeiende hoeveelheid organisatorisch werk. Het bestuur moest meer regelen om de jeugdopleiding en de vereniging draaiende te houden.
Toch bleef De Harmonie doen waar zij goed in was: mensen bij elkaar brengen door muziek. Jong en oud, amateur en beroepsartiest, harmonieorkest en dweilorkest vonden elkaar op het podium en daarbuiten.
De jaren waren misschien minder zorgeloos, maar muzikaal beslist niet minder waardevol. Het plezier in muziek bleef doorgaan, de Galaconcerten werden groter. Zoals de Harmonie al eerder liet zien, de vereniging laat zich nergens door uit het veld slaan en blijft muziek maken het allerleukste vinden wat er is, in welke vorm dan ook.